ఋతువు

శిశిరం మరవకంటూ పరుగెడింది..
నే కాచిన ఆశల ఆకులను కూల్చింది..
నే పూచిన కలల పువ్వులను రాల్చింది..

వసంతం వర వరా అడుగిడింది..
నా తనువుకు క్రొత్త చిగురును తొడిగింది..
నా పరవశాలకు క్రొంగొత్త వర్ణాలను అద్దింది..

గ్రీష్మం బిర బిరా ఆతెంచింది..
నా నీడన చేరిన జీవులకు ఊరటను ఇమ్మంది..
నా జాడన నడచిన జనులకు ఆరాటాన్ని తీర్చమంది..

వర్ష ఋతువు ఎదలోకి తొంగిచూసింది..
నా కన్నీటిని తనలో ఇముడ్చుకొని చినుకై కురిసింది..
నా ఆశలన్నింటిని తనలో కలుపుకొని వరదగా మారింది..

శరదృతువు వాకిలిలో నిలిచింది..
నా ఊహల చల్లని వెన్నెలను అందరికీ పంచింది..
నా మనస్సున మరుమల్లెలు విరబూయించింది..

హేమంతం నేనున్నానంటూ ఏతెంచింది..
నా చల్లని చూపుల హిమబిందువులని అందించింది..
నా ప్రాంగణంలో రంగవల్లుల అందెలు వేయించింది..

మరల శిశిరం ఏతెంచింది................